Odkurzamy wspomnienia: Dlaczego warto wracać do książek z dzieciństwa?
Pamiętacie ten dreszczyk emocji, gdy mama lub tata czytali nam bajkę na dobranoc? A może sami, pod kołdrą z latarką, pochłanialiśmy kolejne strony fascynujących historii? Te chwile, spędzone z książką w ręku, na zawsze zapadają w pamięć.
Dziś chcę Was przekonać, że warto wracać do tych lektur, nawet (a może zwłaszcza!) będąc dorosłym. Dlaczego? Oto kilka powodów:
Magia wspomnień: Powrót do ulubionych książek z dzieciństwa to jak ponowne spotkanie z przyjaciółmi z dawnych lat. Odżywają wspomnienia beztroskich chwil, zapachy, smaki i emocje, które towarzyszyły nam podczas pierwszej lektury. To sentymentalna podróż, która pozwala nam na chwilę zapomnieć o dorosłych troskach.
Nowe spojrzenie na stare historie: Czytając te same książki po latach, odkrywamy w nich zupełnie nowe znaczenia. Z perspektywy dorosłego dostrzegamy motywy, metafory i symbole, które umknęły nam w dzieciństwie. Okazuje się, że te "proste" historie kryją w sobie głębię, która zaskakuje i inspiruje.
Odpoczynek dla duszy: Zanurzenie się w świat wykreowany przez autora książki dla dzieci to doskonały sposób na relaks i oderwanie się od codzienności. Te historie, pełne optymizmu, nadziei i wiary w dobro, działają kojąco na nasze skołatane nerwy.
Inspiracja dla dorosłego życia: Książki z dzieciństwa, choć pisane z myślą o młodszych czytelnikach, niosą ze sobą uniwersalne przesłania, które są aktualne również dla dorosłych. Uczą nas wartości takich jak przyjaźń, odwaga, uczciwość, empatia i szacunek dla innych. Mogą być inspiracją do podejmowania nowych wyzwań i realizacji marzeń.
Spotkanie z wewnętrznym dzieckiem: Wracając do tych lektur, pozwalamy sobie na chwilę stać się znów dzieckiem – ciekawe świata, otwarte na nowe doświadczenia i pełne radości. To ważne, aby pielęgnować w sobie to wewnętrzne dziecko, które często gdzieś po drodze gubimy.
Na tym blogu będziemy razem odkrywać skarby dziecięcej literatury, dzielić się wspomnieniami i rozmawiać o tym, co te książki dla nas znaczą. Chcę stworzyć przestrzeń, w której każdy będzie mógł poczuć się swobodnie i podzielić swoimi refleksjami.
A teraz Wasza kolej! Podzielcie się w komentarzach swoimi ulubionymi książkami z dzieciństwa. Jaka historia najbardziej utkwiła Wam w pamięci? Do której z nich lubicie wracać? A może macie jakieś zabawne anegdoty związane z lekturą z młodych lat? Czekam na Wasze opowieści!
Już wkrótce zapraszam na recenzję kultowej książki, która dla wielu z nas była przepustką do świata wyobraźni. Do usłyszenia!
Natka
Hashtagi: #książkizdzieciństwa #lektury #wspomnienia #nostalgia #dzieciństwo #czytanie #literatura #wspomnieniazdzieciństwa #dziecinstwo #ksiazki #czytambolubie
Nie mam zbyt dużo ulubionych książek z dzieciństwa, gdyż wtedy nie miałam dużego pociągu do literatury. Jako osoba dorosła nadrabiam. Ale wymienię te, które udało mi się przeczytać w dzieciństwie. Najulubieńszą książką taką top 1 to ''Ania z Zielonego Wzgórza''. Bardzo polubiłam główną bohaterkę, za jej wyobraźnię i tendencję do pakowania się w kłopoty. W późniejszych latach nawet się z nią utożsamiałam i stała się moją idolką, aż w końcu doszłam do wniosku, że naprawdę coś mnie z nią łączy. Nawet jak dowiedziałam się o nowych przekładach Anny Bańkowskiej, to prosiłam rodziców aby mi kupowali - po Nowym Roku ma się pojawić ostatni tom z serii. Więc pomimo wieku Ania ma nadal miejsce w moim sercu, aczkolwiek oryginały nie są już tak porywające jak te najnowsze przekłady. Były też jeszcze inne książki, do których planuję wrócić w obecnym wieku aby sprawdzić obecne odczucia - Dzieci z Bullerbyn oraz Szatan z siódmej klasy. Pamiętam trochę jak przez mgłę, ze strasznie mi się podobały te książki i jestem ciekawa jakie po wielu latach będę miała odczucia. Są też książki z dzieciństwa, do których nie wróciłabym po latach - Bajki rorbotów i Mały książę. Bardzo wzruszały mnie przygody chłopca, ale dziś uważam, że jednak trochę za dziecinna książka. Co do Bajki robotów, to w dzieciństwie lubiłam czytać zawarte w niej opowiadania, ale po latach zaczęły mnie nużyć. Także więc różnie bywa z tym wracaniem do lektur z dzieciństwa, ale jak to ujęłaś warto próbować to robić. Ja np też ostatnio łapię się na tym, że wracam do lektur z gimnazjum czy technikum, albo do lektur, które bym w młodszym wieku za chiny nie przeczytała. Więcej książek z dzieciństwa nie pamiętam, ale może z czasem jak będziesz dodawać posty coś się przypomni. Na przykład są książki które nie czytałam w dzieciństwie, ale planuje je dopiero przeczytać, takie książki jak m.in. Cudaczek-wyśmiewaczek, Jacek, Wacek i Pankracek.
OdpowiedzUsuńJuż nie mogę się doczekać jakiej książki, będzie dotyczyć kolejna dyskusja. W końcu to będzie twoja pierwsza ulubiona książka z dzieciństwa. 😊
No wiedziałam, że u Cb nr 1 będzie Ania z Zielonego wzgórza 🙂
UsuńTak myślałam, że będziesz to wiedzieć od razu.
Usuń